Ervaringen

Onderzoek naar wat een herdenkingsavond met iemand doet

Wat brengt een bezoek aan een herdenkingsavond teweeg? Onderzoekers van de Radbout Universiteit Nijmegen hielden in 2009 een onderzoek onder de bezoekers van de Allerzielenviering op begraafplaats de Biezen. Hieronder leest u enkele citaten, die een indruk van de ervaringen geven. Verder kunt u hier een verzameling sfeerfoto's bekijken.

brug-rood“Prachtige avond, geweldige ambiance. Inspirerend door de aanwezige kunstenaars en kunstobjecten. Bijzondere sfeer.”

“Ik was geraakt door zoveel dingen: het zelf kunnen doen, letterlijke en figuurlijke warmte van de fakkels, het lichtspel en de trompettisten. Meest emotionele: kaarsje in het kamertje van hiernamaals.”

“Uitstekend initiatief om doden/overledenen eerbiedwaardig te gedenken. Goed bezinningsmoment, zo'n plek even weg uit de dagelijksheid om echt contact te hebben.”

“Het delen van een broodje met wildvreemde mensen raakte mij. Maar ook het herinneringskastje inrichten en bollen planten. Mijn man en ik gingen wandelen en even kijken. Het wandelen werd de begraafplaats, omdat wij al bij binnenkomen allebei geraakt werden door de lichtjes en de sfeer. Gaandeweg merkte ik, dat mijn moeder voor mij het middelpunt van deze avond werd. Symbolen zijn altijd weer kostbaar voor het verwerken van verdriet.”

“Door alle fakkels die branden toen wij de begraafplaats 'De Biezen' opkwamen raakte ik helemaal vol. Ook bij mijn zwager, zijn moeder, vader en zusjes die in een familiegraf liggen, brandde een fakkel. Ook de briefjes aan dierbaren die in een verlichte koker het water op gingen was imponerend. Trouwens, alles heeft diepe indruk gemaakt. Heb dit nog nooit meegemaakt.”

“Vooral het zingen van de naam van onze dochter greep erg aan. Zo sereen en gedragen, raakte erg diep.”

“Het was heel vredig. Al het aardse egoïsme en moeilijke karakter van bezoekers waren weg. Er was geen ruimte voor, aangezien de mensen anderen herdachten. Het was groots. Dank.”

kaarsen-letters

“Ik vind het een hoopvol initiatief. Als persoon die steeds meer vraagtekens zet bij het instituut kerk, voor mij een prachtige manier om overledenen te herdenken. Ik was geraakt door het licht en de serene uitstraling van het geheel. Wat ik griezelig vond, was de man in donkere kleding die een bootje heen en weer punterde. Het riep bij mij het beeld op van de mythische rivier de Styx en een duistere onderwereld.”

“Het was een bevrijdende ervaring om met de dood bezig te zijn zonder het verdriet maar vol met herinneringen. En een absolute verbondenheid met alles. Het zingen van de naam van mijn zoontje bracht mij in verroering. Geraakt door de vele fakkels, lichtjes en vuurpotten. Een begraafplaats heeft ’s avonds toch iets sinisters en dat was door al deze elementen weg. Er ging veel rust van uit.”

“Er was veel ruimte voor persoonlijke herdenking; je krijgt de mogelijkheid iemands naam te schrijven, te noemen, toe te spreken. Dit was best een heel emotionele stap, het was heel mooi maar ook confronterend. Goed gevoel overheerst, de overledene staat op een mooie manier centraal. Al het licht en muziek (live) maakte me rustig, vond het ook gezellig.”

“Kreeg een gevoel van veiligheid, rust, bezinning. Het trof mij zeer, het was goed. Gevoel van saamhorigheid.”

“Een prachtig initiatief. Hier was echte behoefte aan. Je bent zo echt verbonden met je geliefden, daar kom je in het dagelijks leven op die manier niet aan toe. Negen maanden geleden was mijn man overleden, en zo dicht was ik nog niet bij hem als op deze avond.”

“Ik kwam alleen als sponsor, met bescheiden verwachting van de avond. Ik ervaarde zeer onverwacht een gedenkwaardige avond die met veel liefde inhoud was gegeven.”